Het doet pijn
ik kon er niet van eten
ik kon alleen maar zijn
stil en in mijn eentje
Ik voel me schuldig
ik wilde het zo niet laten
het spijt me ergens heel erg
eerlijkheid is een dubbelzijdig mes
Het blijft maar rond gaan in mijn hoofd
ik kan het zo niet afsluiten
ik heb het geprobeerd naar mijn beste kunnen
de bal ligt niet meer bij mij
Maar toch blijft het aan me vreten
waarom het toch zo is verworden
een messteek door mijn lijf
een zagende pijn
Ik moet het laten rusten
probeer het met al mijn macht
toch blijft het maar spoken
ik vrees voor de komende nacht.
