Ik zie tranen
ze vallen als regen
en tikken zachtjes
tegen de vensters van mijn ogen
dit is de regen
de regen die komt van binnen
Verder naar beneden onstaat een storm
een kille wind waait
de kieren van mijn lichaam tochten
de takken van mijn longen vernauwen
en de lucht ontsnapt in horten en stoten
De rode machinekamer hapert
kortsluiting veroorzaakt paniek
de pomp is kapot
hier binnen klinken echo's
maar de bron is uitgestorven
en het licht valt steeds weer uit
Als het laatste geluid heeft geklonken
zakt dit alles langzaam in elkaar
de rook trekt weg en onthult het resultaat
een uitgerekt lichaam dat uit zijn voegen is getrokken
de rug krom en schouders beurs
de mond vertrokken door permanente pijn,
ogen rood, donker en grauw
Het beven is opgehouden
de pijn vervangen door verdoving
de wind is gaan liggen
en ik lig stil en alleen
en geëtst in mijn gezicht
rode wegen waar tranen wandelen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten