Saai en verbitterd
schuif ik voor me uit
een lang leven
dat ik niet wil erkennen
maar ontvluchten
gebroken vleugels houden me hier
geketend aan de grond
omringd door niets dan stof
en mijn eigen verwarring
zaait onrust in mijn ziel
terwijl de nacht stilletjes valt
en de duisternis zich over me ontfermt
denk ik aan vliegen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten