Laatste halte
het is donker en stil
mijn hart is leeg
maar dit gevoel is bekend
en raakt me nog steeds
een leeg hart
het ligt stilletjes
gebroken in een hoekje
van mijn eenzame hartenkamer
de kaars brand nog zachtjes
aan de binnenkant rood gloeiend
dit hart is koppig
en ook hardleers
want het maakt steeds dezelfde fouten
met een dwaze hoop op geluk
dat het op een dag niet meer alleen is
maar gedeeld kan worden
maar voorlopig blijft het stil
in deze hartenkamer vind je niets
behalve een hoopje rood
wat zachtjes gloeit
en maar niet wil bloeien
Geen opmerkingen:
Een reactie posten