De hoogste rots,
ik val te snel naar beneden
grond voor de lucht
en mijn hoofd ter aarde
adrenaline en angst
gecombineerd vormen zij
een liefde voor het trottoir
met vijfhonderd mijlen per uur
stort mijn hart zijn graf tegemoet
rood als bloed
en gebroken als een oude vaas
ik steel een kus van de wereld
en ze kust me terug.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten